zondag 12 februari 2012

Driedelig verlicht


Carrièredagen dienen zich aan
en ik sport een treetje lager vanwege
de getailleerde jasjes.

Ook zij moeten het doen met 24 uur
en gaan gebukt onder winter- en zomertijd.

Kantoorverlichting.
Feitelijk is er niets en dat is alles.

Nou ja, er wordt wel degelijk
een hete drank in mijn bekertje geschonken
en ga me niet vertellen dat de tong die ik verbrandde
eigenlijk is verzonnen.

De koffieautomaat zit vol leven
maar kent zijn eigen kracht niet
en onthoudt zich van een mening.

De directeur roept mij bij zich.
Hij heeft een verhaal over hoe alles verandert,
dat wij daar in mee moeten gaan.

Even later sta ik met verhuisdoos buiten
en kijk er terug op een vorig leven.